Narcolepsie: een slaapziekte geen karakterzwakte

Narcolepsie-patiënten zijn gedurende de hele dag moe en ze vallen bovendien altijd en overal in slaap. Geruim lange tijd werd de slaapziekte voorgesteld als een psychologisch probleem. In de jaren zeventig kwam hier verandering in. Men ontdekte toen dat narcolepsie wel degelijk een ziekte was, en dus niet te wijten kon zijn aan een ‘karakterzwakte’. De echte doorbraak kwam er tijdens een onderzoek naar zwaarlijvigheid.
Eind jaren negentig waren onderzoekers een stofje, orexine, op het spoor gekomen dat de eetlust leek te reguleren. Muizen die geen orexine aanmaakten in hun hersenen, bleken minder te eten dan hun soortgenoten. Die muizen vertoonden bovendien vreemd genoeg alle verschijnselen van narcolepsie. Na onderzoek op overleden narcolepsie-patiënten werd de theorie bevestigd: de slaapziekte narcolepsie lijkt dus te worden veroorzaakt door een gebrek aan een belangrijke neurotransmitter orexine.

Een geneesmiddel op basis van orexine zou voor narcolepsie-patiënten uitkomst bieden, maar is nog niet op de markt. Nu slikken patiënten amfetamine-achtige preparaten, die hen weliswaar minder slaperig maken, maar vervelende bijwerkingen hebben.

Heeft u nog een specifiekere vraag? Aarzel niet om je te registreren en hier een vraag of extra informatie te posten. Nog een andere vraag of opmerking? Neem dan zeker contact met ons op.